مخمر (Saccharomyces cerevisiae) و تأثیر آن بر شاخص‌های تولید دام و طیور

 

Yeast (Saccharomyces cerevisiae) and its effect on production indices of livestock and poultry

چکیده
افزایش بهره‌وری خوراک هدف اصلی واحدهای دامپروری امروزی است و این امر می‌تواند با استفاده از مکمل‌های خوراکی محقق شود. استفاده از محصولات طبیعی افزایش‌دهنده رشد در خوراک دام به دلیل ممنوعیت استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در خوراک توسط اتحادیه اروپا در حال افزایش است. استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در خوراک دام باعث افزایش مقاومت میکروبی شده و این موضوع دامپزشکان تغذیه را بر آن داشته است که به دنبال جایگزین‌های طبیعی برای آنتی‌بیوتیک‌ها باشند. مخمر، یکی از این جایگزین‌های طبیعی در تولید دام، در چند دهه اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که حدود ۲۵۰۰ گونه مخمر در طبیعت وجود دارد که Saccharomyces cerevisiae از برجسته‌ترین آنهاست. این مقاله مروری است بر دانش کنونی پیرامون شاخص‌های تولید و فیزیولوژیکی دام و طیور تغذیه شده با رژیم‌های حاوی مخمر. ترکیب شیمیایی، تحلیل تغذیه‌ای و مکانیزم‌های عملکرد مخمر نیز مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها:  مخمر، مکانیزم عملکرد، طیور، دام، تغذیه

مقدمه

عملکرد زوتکنیکی بهبود یافته در دام‌هایی که آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی دریافت کرده‌اند، مستند شده است (Gallo and Berg 1995؛ Kamruzzaman et al. 2005؛ Gunal et al. 2006). با این حال، به دلیل تهدیدات زیستی برای سلامت انسان و دام که از استفاده آنتی‌بیوتیک‌ها ناشی می‌شود، استفاده از آن‌ها در رژیم غذایی دام‌ها در سال 2006 توسط اتحادیه اروپا ممنوع شد. مطالعات نشان داده‌اند که حدود 30 نوع آنتی‌بیوتیک در تولید دام استفاده می‌شود و تخمین زده می‌شود که بیش از 14٪ از این مقدار در دوزهای کم به عنوان تقویت‌کننده رشد مصرف می‌شود (MPC 2001؛ Jones and Ricke 2003). به منظور بهبود عملکرد دام، اطمینان از تولید محصولات سالم دامی و حفظ محیط زیست سالم‌تر، دانشمندان به جستجوی جایگزین‌های ایمن پرداخته‌اند (Fuller 2001). در میان تمام این جایگزین‌های طبیعی تقویت‌کننده رشد در تولید دام و طیور، مخمر (Saccharomyces cerevisiae) یکی از برجسته‌ترین‌هاست، همانطور که در ادبیات علمی نشان داده شده است. داده‌های پژوهشی نشان می‌دهند که مخمر سیستم ایمنی میزبان را از طریق تعامل خاص با چندین سلول ایمنی تنظیم می‌کند (Medzhitov and Janeway 2000). مطالعات نشان داده‌اند که افزودن مخمر به خوراک، جمعیت پاتوژن‌های روده را با کاهش رشد میکروب‌های مضر کاهش می‌دهد. مخمر با عمل آنزیمی به هضم کمک می‌کند و اسید لاکتیک تولید می‌کند که باعث اسیدی شدن دستگاه گوارش می‌شود و در نتیجه جمعیت میکروب‌های پاتوژن را کاهش می‌دهد. مخمر منبع خوبی از پروتئین (40–45٪) و سایر مواد مغذی ضروری است (Reed and Naodawithana 1999). افزایش هضم‌پذیری و استفاده از مواد مغذی در دام‌هایی که مخمر دریافت کرده‌اند، ثابت شده است (Gunal et al. 2006). مخمر حاوی اولیگوساکاریدهای مانان (MOS) است، یک افزودنی خوراکی طبیعی در دیواره سلولی مخمر (YCW) که رشد باکتری‌های مفید در روده را تشویق می‌کند و در عین حال تکثیر انواع مضر را مهار می‌کند (Yang et al. 2008). اثر تقویت‌کننده رشد YCW (0.1٪ و 0.2٪) در جوجه‌های گوشتی گزارش شده است (Santin et al. 2001). مکمل مخمر زنده به میزان 10 گرم در رژیم غذایی گاوهای جوان، سطح پروتئین خون، تری‌اسیل‌گلیسرول و کلسترول را نسبت به گاوهایی که رژیم غذایی بدون مخمر داشتند، کاهش داد (Kowalik et al. 2012). این مقاله ترکیب شیمیایی/تغذیه‌ای مخمر و روش‌های عملکرد آن را بررسی کرده و همچنین فواید آن را بر ویژگی‌های تولیدی و وضعیت سلامت دام و طیور مورد بحث قرار داده است.

ترکیب شیمیایی و تغذیه‌ای مخمر زنده

مخمر (Saccharomyces cerevisiae)  منبعی غنی از پروتئین‌های قابل هضم (حدود ۴۲٪ پروتئین خام)، ویتامین‌ها و مواد معدنی مفید است و می‌تواند در تغذیه انواع دام‌های مزرعه‌ای مورد استفاده قرار گیرد. ویتامین‌های B1 (تیامین) و B2 (ریبوفلاوین) به‌طور گسترده‌ای در مخمر‌های تولیدی یافت می‌شوند. علاوه بر این، مخمر نسبتاً غنی از اسید نیکوتینیک، ویتامین B6، اسید پانتوتنیک، بیوتین، کولین، منیزیم و روی است، اما میزان کلسیم آن پایین است. مخمر همچنین منبع مهمی از اسیدهای آمینه مورد نیاز برای رشد طیور است.

ترکیب تغذیه‌ای مخمر خشک به شرح زیر است:

• مواد خشک: ۹۵٪
• خاکستر: ۱۰.۷۵٪
• پروتئین خام: ۴۸.۷٪
• چربی اتر: ۰.۵۵٪
• فیبر خام: ۰.۵٪
• کربوهیدرات‌های محلول: ۳۵.۵۵٪
• فسفر: ۵.۵۰٪
• پتاسیم: ۲.۰٪
• کلرید: ۰.۰۳٪

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که پروتئین مخمر نیازهای اسیدهای آمینه ضروری جوجه‌های گوشتی را بیش از حد نیازهای شورای تحقیقات ملی (NRC) تأمین می‌کند، به‌جز لوسین و اسیدهای آمینه حاوی گوگرد. مخمر خشک حاوی مقادیر کمی سیستئین، متیونین، ترئونین و مقادیر متوسطی تریپتوفان است.

پلی‌ساکاریدهای اصلی در دیواره سلولی مخمر شامل کیتین، β-D- گلوکان‌ها و α-D-مانان هستند که β-D-گلوکان‌ها و α-D-مانان حدود ۹۰ درصد وزن آن‌ها را تشکیل می‌دهند. مانوپروتئین و جزء کربوهیدراتی آن، β-D- مانان، به سلول‌ها این امکان را می‌دهند که یکدیگر و محیط اطراف را شناسایی و با آن‌ها تعامل کنند و ویژگی‌های ایمنی‌شناسی مخمر را تعیین می‌کنند. کیتین و β-D-گلوکان‌ها از دیواره سلولی حمایت کرده و ساختار و شکل آن را تعیین می‌کنند.

در دستگاه گوارش، MOS  (مانان اولیگوساکاریدهای) موجود در دیواره سلولی مخمر به تکثیر میکروارگانیسم‌های مفید کمک می‌کند.

مکانیسم‌های عملکردی مخمر Saccharomyces cerevisiae (S. cerevisiae)  در بهبود سلامت و عملکرد دام‌ها و طیور از طریق چندین مکانیسم اصلی شناخته شده‌اند:

• جلوگیری از تکثیر پاتوژن‌ها در دستگاه گوارش (GIT) و تقویت ایمنی

مخمر S. cerevisiae با رقابت برای سایت‌های اتصال در دیواره روده، از چسبیدن باکتری‌های بیماری‌زا مانند Salmonella، Campylobacter و E. coli جلوگیری می‌کند. این رقابت منجر به کاهش توانایی این باکتری‌ها در مستعمره‌سازی و ایجاد بیماری می‌شود

• اثر مستقیم تغذیه‌ای و بهبود هضم

مکمل‌های S. cerevisiae به افزایش هضم مواد مغذی، به‌ویژه فیبرهای غیرقابل هضم، کمک می‌کنند. این امر منجر به بهبود عملکرد رشد و استفاده بهینه از خوراک می‌شود

• تقویت فعالیت آنزیم‌های گوارشی

1. cerevisiae با تولید آنزیم‌هایی مانند فیتاز، به تجزیه فیتات و آزادسازی مواد مغذی مانند فسفر و آمینو اسیدها کمک می‌کند، که منجر به بهبود جذب مواد مغذی می‌شود.

تحریک سیستم ایمنی

اجزای دیواره سلولی S. cerevisiae مانند بتا-گلوکان‌ها و مانان-اولیگوساکاریدها (MOS) با تحریک سیستم ایمنی، تولید سلول‌های ایمنی و مولکول‌های مرتبط را افزایش می‌دهند، که به تقویت دفاع بدن در برابر عفونت‌ها کمک می‌کند.

• کاهش pH روده از طریق تولید اسیدهای آلی

فرآیند تخمیر توسط S. cerevisiae منجر به تولید اسیدهای آلی مانند اسید استیک و بوتیریک می‌شود که pH روده را کاهش داده و محیطی نامناسب برای رشد باکتری‌های بیماری‌زا ایجاد می‌کند.

• رقابت با پاتوژن‌ها برای سایت‌های اتصال در دیواره روده

1. cerevisiae با اتصال به سایت‌های اتصال در دیواره روده، از چسبیدن باکتری‌های بیماری‌زا جلوگیری می‌کند و به این ترتیب از تشکیل کلونی‌های باکتری‌های مضر جلوگیری می‌کند.

در مجموع، افزودن S. cerevisiae به جیره‌های دامی و طیوری می‌تواند بهبود سلامت روده، تقویت سیستم ایمنی، افزایش کارایی هضم و کاهش بار میکروبی را به همراه داشته باشد، که به افزایش عملکرد و بهره‌وری در تولیدات دامی و طیوری منجر می‌شود.

شاخصهای عملکردی نشخوارکنندگان تغذیه شده با جیرههای مبتنی بر مخمر

هماتولوژی و بیوشیمی خون

مقادیر مشابه گلوکز و اسیدهای چرب سرم در بزهای اوایل دوره شیردهی گزارش شده است (Stella et al., 2007). همچنین، سطوح مشابه پروتئین خون، گلوکز، کلسترول و تری‌گلیسیرید در بزغاله‌های بنگال سیاه تغذیه شده با سبوس تقطیر شده برنج همراه با مخمر مشاهده شده است (Pal et al., 2010). این نتایج با یافته‌های سایر محققان (Mašek et al., 2008، Galip 2006) که گزارش کردند گوسفندان تغذیه شده با مخمر دارای سطوح مشابه پروتئین خون بودند، همخوانی دارد.

گزارش شده است که تأثیر محصولات تخمیر شده با مخمر با دوز 56 گرم به ازای هر رأس در روز بر روی استفاده از مواد مغذی در گاوهای شیری بررسی کردند و سطوح مشابه اوره و گلوکز سرم را مشاهده شده است  (Hristov et al., 2010). در مطالعات انجام شده بر روی بزهای بنگال سیاه در حال رشد و گاوهای پرواری، (Datta et al., 2007) و(Engle and Spears 2000) به ترتیب کاهش سطح کلسترول خون در گروه تغذیه شده با مخمر را گزارش کردند. همچنین، افزایش سطح β-هیدروکسی بوتیرات و اسیدهای چرب غیراستریفیه در گوسفندان شیری چراکننده تحت مکملسازی مخمر مشاهده شده است (Mašek et al., 2008).

کاهش مشاهده شده در سطح کلسترول خون گاوهای جوان تحت مکملسازی مخمر ممکن است ناشی از بهبود تخمیر شکمبه و افزایش جمعیت میکروارگانیسمهای مفید در شکمبه باشد. گزارش شده است که مخمر باعث افزایش تحرک بافت چربی در بزهای شیری میشود (Giger-Reverdinet al., 1996) و (Quigley et al., 1992) افزایش سطح بوتیرات شکمبه در گوسالههای شیری تغذیه شده با مخمر را مشاهده کردند، که این موضوع میتواند تا حدی افزایش سطح β-هیدروکسیبوتیرات خون را که توسط (Mašek et al., 2008). در گوسفندان شیری چراکننده گزارش شده است، توضیح دهد.

مطالعات Kowalik و همکاران (2012) نشان داد که مکملسازی مخمر زنده (10 گرم) در جیره گاوهای جوان حاوی 88% یونجه مرتعی و 12 درصد کنسانتره، به طور معنیداری باعث کاهش سطح پروتئین خون، تریآسیلگلیسرول و کلسترول در مقایسه با گاوهای تغذیه شده با جیره حاوی 88 درصد یونجه مرتعی و 12 درصد کنسانتره به تنهایی شد. به طور مشابه، El-Sherif  و Assad (2001) کاهش سطح پروتئین خون در گوسفندان در دوران بارداری و شیردهی را مشاهده کردند. همچنین، سطح مشابه لیپوپروتئین با چگالی بالا در گاوهای بوفالو تغذیه شده با جیره مبتنی بر مخمر گزارش شده است (Campanile et al 2008) .

اضافه کردن مخمر زنده طبق گزارش پایسرا و اوپالکا (۲۰۰۱) باعث تغییر در چربی‌های خون شده است. گاوهایی که از رژیم‌های مبتنی بر مخمر تغذیه شده بودند، مقدار کسر لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) کمتری داشتند که این تا حدی می‌تواند به تغییر در اسیدهای چرب زنجیره کوتاه در شکمبه، به ویژه پروپیونات، بوتیرات و والرات اسیدها نسبت داده شود. افزایش غلظت کل پروتئین خون و اوره در قوچ‌های نر تغذیه شده با رژیم‌های مبتنی بر مخمر در مقایسه با قوچ‌هایی که رژیم کنترل داشتند (گالیپ ۲۰۰۶).

تولید شیر

مطالعاتی درباره اهمیت مخمر بر پارامترهای عملکردی نشخوارکنندگان منتشر شده است (Chevaux (Chevaux and Fabre 2007; Bruno et al. 2009;) جدول1. در مطالعه ای برای تعیین نقش Yeast-Sacc®1026 بر تولید شیر در حیوانات شیرده، Dawson  و Tricarico (2002)  یک متاآنالیز با استفاده از 22 مطالعه اولیه انجام دادند و افزایش 3/7 درصدی در تولید شیر در حیوانات تغذیه شده با جیره های مکمل شده با مخمر مشاهده شد. نویسندگان همچنین افزایش مصرف خوراک و نه بهبود قابلیت هضم را مشاهده کردند. به طور مشابه، (Desnoyers et al., 2009) اثربخشی 3 نوع مخمر را بر گاوهای شیری، بزها و میش‌ها ارزیابی کردند. نتایج نشان داد که مخمر باعث افزایش تولید شیر شد و این یافته با نتایج سایر محققان (De Ondarza et al. 2010; Ogbuewu et al. 2017) در مورد اثربخشی مخمر بر تولید شیر مطابقت داشت. ترکیب شیر به طور معنی‌داری تحت تأثیر مکمل‌سازی مخمر قرار نمی‌گیرد (De Ondarza et al. 2010; Ogbuewu et al. 2017) کاهش معنی داری (p < 0.05) در چربی و پروتئین شیر گاوهای تغذیه شده با جیره مخمر زنده مشاهده کردند. تداول شیردهی پس از رسیدن به اوج در گاو گزارش شده است (Alonzo et al., 1993 Mašek  et al 2008 and ) به میش های شیرده مخمر دادند و افزایش در کل تولید شیر و اجزای شیر را در مقایسه با گروه شاهد مشاهده کردند. پارامترهای ترکیب شیمیایی شیر اندازه گیری شده به طور معنی داری تحت تأثیر مکمل سازی مخمر در جیره قرار نگرفتند به جز نیتروژن اوره شیر که تفاوت معنی داری داشت (Bruno et al., 2009) مشاهده کردند که تغذیه 30 گرم مخمر S. cerevisiae  به گاوهای شیرده هلشتاین تحت تنش گرمایی به مدت 120 روز، تولید شیر را 1.2 کیلوگرم در روز افزایش داد. در همین مطالعه، نویسندگان مشاهده کردند که پروتئین واقعی، مواد جامد غیر چربی و لاکتوز در گروه های تحت درمان نسبت به گروه بدون مخمر بیشتر بود. چربی شیر، غلظت گلوکز پلاسما، اسیدهای چرب غیر استریفیه، β-هیدروکسی بوتیرات و انسولین مقادیر مشابهی در بین گروه ها داشتند (Bitencourt et al., 2011) تأثیر مخمر را بر گاوهای شیری هلشتاین در اواسط شیردهی تغذیه شده با جیره های سیلاژ ذرت و پالپ مرکبات نسبت به گاوهای شاهد بررسی کردند و افزایش 16/3 درصدی، 41/3 درصدی و 27/4 درصدی را به ترتیب در تولید روزانه شیر، پروتئین شیر و لاکتوز شیر مشاهده کردند و غلظت چربی شیر در بین گروه ها مشابه بود. افزایش تولید شیر و بهبود ترکیب آن در گاوهای تغذیه شده با مخمر گزارش شده است (Zhang et al., 2000). با این حال، Sauvant  و همکاران (2004) نشان دادند که افزودن مخمر به خوراک گاو هیچ تأثیری بر ترکیب شیر به جز چربی شیر ندارد. تولید و ترکیب شیر مشابه در نشخوارکنندگان تغذیه شده با جیره‌های مبتنی بر مخمر گزارش شده است (Ramírez et al., 2007 and Cooke etal., 2007).

پرواربندی

مزایای رو به رشد افزودن مخمر به خوراک نشخوارکنندگان گزارش شده است (Haddad and Goussous 2004; Pal et al. 2010) گزارش کردند که افزودن مخمر زنده به بره های پرواری باعث افزایش 9 درصدی بازده لاشه و کاهش بیشتر غلظت لاکتات پلاسما در گروه های تغذیه شده با جیره بدون مخمر زنده شد. طول خارجی لاشه نیز در گروه های مکمل شده با مخمر بیشتر بود در حالی که غلظت گلوکز خون همچنین، Kamal  و همکاران (2013) وزن زنده بیشتر، دور سینه و ارتفاع جدوگاه را در بزهای بومی تغذیه شده با جیره مکمل شده با S. cerevisiae NCDC-49 با دوز 6/5 × 10⁹ سلول به ازای هر رأس در روز نسبت به گروه شاهد مشاهده کردند. در مقابل، Macedo  و همکاران (2006) داده های عملکرد رشد مشابهی در بره‌های تغذیه شده با کنسانتره مکمل شده با 1 درصد مخمر به صورت اختیاری به دست آوردند. این یافته با نتایج Mikulec و همکاران (2010) که گزارش کردند مکمل سازی S. cerevisiae با دوز 5/0یا 1 گرم در روز در بره‌ها داده‌های عملکرد و بازده لاشه مشابهی داشت، تأیید شد. همچنین، Kawas و همکاران (2007) وزن لاشه گرم و سرد مشابهی در بره‌های سبک وزن تغذیه شده با جیره پرواری پر غله مبتنی بر مخمر مشاهده کردند. در مطالعه ای مشابه روی بزهای سوری و بره‌های عواسی، Titi  و همکاران (2008) افزایش قابلیت هضم مواد مغذی و وزن زنده و نرخ رشد مشابه را در گروه تغذیه شده با مخمر با دوز 0.012.6 گرم بر کیلوگرم خوراک (بر پایه دانه جو و کاه گندم) نشان دادند. دلایل اختلاف مشاهده شده در مکمل سازی های مختلف مخمر ممکن است تا حدی به استراتژی تغذیه، نوع جیره و علوفه مصرفی و مقدار مخمر اضافه شده نسبت داده شود (Mikulec et al., 2010).

جدول 1: نتایج عملی و توصیه‌ها در مورد استفاده از مخمر در تولیدات نشخوارکنندگان

نتیجه‌گیری عملی و توصیه‌ها

افزودن 30 گرم مخمر S. cerevisiae به جیره گاوهای شیرده هلشتاین تحت تنش گرمایی به مدت 120 روز، تولید شیر را 1.2 کیلوگرم در روز افزایش داد.

مکمل‌سازی مخمر به میزان 2% در جیره گاوهای شیری هلشتاین در اواسط شیردهی که با جیره مبتنی بر سیلاژ ذرت و پالپ مرکبات تغذیه می‌شدند، تولید روزانه شیر، پروتئین شیر و لاکتوز شیر را به ترتیب 3.16%، 3.41% و 4.27% در مقایسه با گروه شاهد افزایش داد.

افزودن کشت مخمر به میزان 0.012.6 گرم بر کیلوگرم خوراک (بر پایه دانه جو و کاه گندم) قابلیت هضم مواد مغذی را در گوسفندان افزایش داد.

مکمل‌سازی مخمر به میزان 10 گرم در گاوهای جوان تغذیه شده با جیره حاوی 88% یونجه مرتعی و 12% کنسانتره، محتوای پروتئین خون، تری‌آسیل‌گلیسرول و کلسترول را کاهش داد.

1—Bruno et al. (2009); 2—Bitencourt et al. (2011); 3—Titi et al. (2008); 4—Kowalik et al. (2012)

 

شاخص‌های عملکردی طیور تغذیه شده با جیره‌های حاوی مخمر

تولید جوجه گوشتی

مخمر به طور گسترده در صنعت دامپروری برای بهبود عملکرد و همچنین در فرآیندهای تخمیر و پخت استفاده می‌شود. استفاده از مخمر در جیره جوجه‌های گوشتی به منظور بهبود رشد به خوبی مستند شده است (Kabir و همکاران، 2004؛ Ezema، 2007) (جدول 3). افزایش وزن بهتر (WG) توسط Swamy و Upendra (2013) در جوجه‌هایی که 0.1% مخمر دریافت کرده بودند، مشاهده شد. این نتایج با یافته‌های سایر محققان (Kalavathy و همکاران، 2003؛ Kamruzzaman و همکاران، 2005) که افزایش وزن بهتر را در جوجه‌های تغذیه شده با جیره‌های حاوی مخمر گزارش کردند، مطابقت دارد.

در جوجه‌های گوشتی، مخمر باعث کاهش عفونت‌های ناشی از E. coli و سایر پاتوژن‌های دستگاه گوارش می‌شود (Huang و همکاران، 2004؛ Saadia و Nagla، 2010). گزارش شده است که Saccharomyces cerevisiae سیستم ایمنی، سطح گلوبولین خون (Abaza و همکاران، 2008) و تعداد گلبول‌های سفید خون (Abdollahi و همکاران، 2002) را تقویت می‌کند. Kabir و همکاران (2004) تأثیر مخمر بر وضعیت سلامت جوجه‌های گوشتی را بررسی کردند و سطح آنتی‌بادی بالاتری در جوجه‌های تحت درمان مشاهده نمودند. به طور مشابه، Haghighi و همکاران (2006) نشان دادند که Saccharomyces cerevisiae موجود در جیره، آنتی‌بادی‌های طبیعی خون و روده را در جوجه‌ها بهبود می‌بخشد.

Ezema (2012) افزایش در شمارش تفریقی گلبول‌های سفید خون را در جوجه‌های گوشتی تغذیه شده با مخمر گزارش کرد، در حالی که Kabir و همکاران (2005) بهبود کیفیت گوشت را در این جوجه‌ها مشاهده کردند. همچنین مشخص شد (Yusrizal، 2003؛ Zhang و همکاران، 2005؛ Ezema، 2007) که استفاده از مخمر در جیره جوجه‌های گوشتی کیفیت گوشت را افزایش می‌دهد. هضم بهتر پروتئین و فیبر در نژادهای گوشتی تغذیه شده با جیره حاوی پروبیوتیک مخمری مشاهده شده است (Ezema، 2012). این افزایش در هضم پروتئین و فیبر ممکن است به توانایی مخمر در افزایش میکروب‌های مفید دستگاه گوارش مرتبط باشد.

Plavnik و Scott (1980) مشاهده کردند که افزودن 2.5% یا 5.0% مخمر آبجو به جیره جوجه‌های گوشتی، بروز ضعف پا را در این جوجه‌ها کاهش می‌دهد.

 

جدول 3: نتایج عملی و توصیه‌ها در مورد استفاده از مخمر در جوجه‌های گوشتی
نتیجه‌گیری عملی و توصیه‌ها	رفرنس
افزودن مخمر به میزان 0.8 گرم بر کیلوگرم خوراک، بهترین عملکرد تولیدی را در جوجه‌های گوشتی ایجاد می‌کند	1
استفاده از 2% مخمر نانوایی در جیره به مدت 21 روز باعث بهترین افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک شده و تری‌گلیسیرید و کلسترول سرم را به طور معنی‌داری کاهش می‌دهد (p<0.05)	2
افزودن 1.5% مخمر به جیره جوجه‌های گوشتی، کلسترول و تری‌گلیسیرید پلاسما را به طور معنی‌داری کاهش می‌دهد (p<0.05)	3
استفاده از 0.2% مخمر در جیره جوجه‌های گوشتی، بازده خوراک و میانگین افزایش وزن را بهبود می‌بخشد	4
افزودن 1% مخمر نانوایی به جیره جوجه‌های گوشتی به مدت 8 هفته، ضریب تبدیل خوراک و افزایش وزن را بهبود می‌بخشد	5
استفاده از 0.5% مخمر خشک در جیره جوجه‌های گوشتی نژاد آربور اکری به مدت 42 روز، افزایش وزن را 4.5% بهبود بخشیده و مصرف خوراک را 4.39% کاهش می‌دهد. همچنین بهترین بازده خوراک، بالاترین پروتئین‌های تام سرم و کلسترول سرم پایین‌تر مشاهده شد	6
جایگزینی کنجاله سویا با 10.5 گرم پروتئین تک‌سلولی مخمر در هر کیلوگرم جیره در جوجه‌های گوشتی نژاد هابارد به مدت 35 روز، بهترین افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک را ایجاد کرد	7
افزودن 0.5% مخمر از طریق آب آشامیدنی به جیره جوجه‌های گوشتی نژاد آناک به مدت 8 هفته، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک را بهبود بخشید	8
استفاده از 0.5% مخمر در آب آشامیدنی جوجه‌های گوشتی نژاد آناک به مدت 7 هفته، افزایش وزن، ضریب تبدیل خوراک، وزن لاشه و وزن اندام‌ها را بهبود داد	9
افزودن 0.2% مخمر به جیره جوجه‌های گوشتی نژاد مارشال به مدت 42 روز، ضریب تبدیل خوراک و پارامترهای بیوشیمیایی خون را بهبود داده و افزایش وزن را ارتقا بخشید	10
استفاده از 1% مخمر در جیره جوجه‌های گوشتی نژاد هابارد به مدت 6 هفته، وزن نسبی سینه و ران و افزایش وزن را بهبود بخشید	11
1—Ezema (2007); 2—Shareef and Al-Dabbagh (2009); 3—Paryad and Mahmoudi (2008); 4—Shankar et al. 2017): 5—Buba et al. (2016); 6—Manal (2012); 7—Ihsanuddin and Khan (2014); 8—Onwurah et al. (2014); 9— Onwurah and Okejim (2014); 10—Aluwong et al. (2012); Ahmed et al. (2015)

 

 

مکمل‌های مخمر در تغذیه مرغ‌های تخم‌گذار به‌عنوان افزودنی‌های خوراکی با پتانسیل بالا شناخته می‌شوند. این افزودنی‌ها به‌دلیل اثرات پروبیوتیکی، تقویت سیستم ایمنی و ارزش تغذیه‌ای بالا، توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند. مطالعات متعدد نشان داده‌اند که افزودن مقادیر مشخصی از مخمر به جیره‌های مرغ‌های تخم‌گذار می‌تواند عملکرد تخم‌گذاری، کیفیت تخم‌مرغ و ویژگی‌های فیزیولوژیکی مرغ‌ها را بهبود بخشد.

مخمر (Saccharomyces cerevisiae) به‌عنوان یک افزودنی خوراکی در تغذیه مرغ‌های تخم‌گذار

دارای پتانسیل بالایی است. این توجه به مخمر ممکن است به‌دلیل اثر پروبیوتیکی آن (Fuller 2001; Kabir et al. 2004)، توانایی تحریک سیستم ایمنی (Toms and Powrie 2001; Cotter et al. 2002) ، و ارزش تغذیه‌ای بالای آن (Moore et al. 1994) باشد. افزودن مخمر به میزان 0.02–0.04% به جیره مرغ‌های تخم‌گذار باعث بهبود استفاده از مواد مغذی در پرندگان تخم‌گذار شده است (Dizaji and Pirmohammadi 2009; Hassanein and Soliman 2010).  این یافته با نتایج مطالعاتی که نشان‌دهنده توانایی مخمر در بهبود نسبت تبدیل خوراک (FCR) در مرغ‌های تخم‌گذار است، هم‌خوانی دارد (Yousefi and Karkoodi 2007; Yalcın et al. 2010).

Yalcin et al. (2008a)  گزارش دادند که مرغ‌های تخم‌گذار تغذیه‌شده با کنجاله دانه‌های روغنی حاوی 2/0 درصد مخمر نسبت به گروه کنترل افزایش وزن بهتری داشتند. این یافته با نتایج Sehu et al. (1997) که افزایش مشابهی در مصرف خوراک (FI) و FCR در بلدرچین‌های تخم‌گذار تغذیه‌شده با 15 درصد مخمر در دسترس مشاهده کردند، هم‌خوانی دارد.  با این حال، کاهش FI در بلدرچین‌ها با افزودن 2/0 درصد مخمر (Liu et al. 2002) و 3–6 g/kg (Sanaa 2013) گزارش شده است.

افزودن مخمر به جیره مرغ‌های تخم‌گذار باعث بهبود وزن تخم‌مرغ و زرده تخم‌مرغ (Swain et al. 2011) و وزن و ضخامت پوسته تخم‌مرغ و کاهش کلسترول زرده تخم‌مرغ (Yousefi and Karkoodi 2007; Yalcin et al. 2008a; Swain et al. 2011) شده است. مشاهده شده است که افزودن حداکثر 0.4% مخمر اتولیزه در جیره مرغ‌های 22 هفته‌ای باعث افزایش عملکرد تخم‌گذاری و کاهش محتوای کلسترول زرده تخم‌مرغ شده است (Yalcın et al. 2010)، در حالی که افزودن 0.3% مخمر باعث بهبود کیفیت پوسته تخم‌مرغ و کاهش سفیده تخم‌مرغ شده است (Sanaa 2013). افزودن 8/0 درصد مخمر به جیره مرغ‌های تخم‌گذار باعث افزایش ضخامت پوسته تخم‌مرغ شده است (Nursoy et al. 2004). بهبود در ضخامت پوسته تخم‌مرغ ممکن است به‌دلیل افزایش هضم مواد مغذی (Ezema 2012) و افزایش جذب کلسیم از روده باشد. افزودن مخمر به میزان 3/0–6/0 درصد باعث کاهش نرخ تخم‌گذاری در مرغ‌های تخم‌گذار 26 هفته‌ای شده است (Sanaa 2013). گزارش شده است که مرغ‌های تغذیه‌شده با 04/0 درصد مخمر تخم‌های کوچکتری نسبت به مرغ‌های گروه کنترل می‌گذارند  (Dizaji and Pirmohammadi 2009).

در مجموع، افزودن مخمر به جیره مرغ‌های تخم‌گذار می‌تواند عملکرد تخم‌گذاری، کیفیت تخم‌مرغ و ویژگی‌های فیزیولوژیکی مرغ‌ها را بهبود بخشد. با این حال، برای دستیابی به بهترین نتایج، باید مقدار و مدت زمان مصرف مخمر به‌دقت تنظیم شود.

تولید تخم مرغ

مخمر به عنوان یک افزودنی خوراکی با پتانسیل بالا برای طیور مطرح است (جدول 4) و علاقه به استفاده از مخمر می‌تواند ناشی از اثرات پروبیوتیکی (Fuller 2001; Kabir و همکاران 2004)، توانایی تحریک سیستم ایمنی (Toms و Powrie 2001; Cotter و همکاران 2002) و ارزش غذایی بالا (Moore و همکاران 1994) باشد.

استفاده از مخمر با غلظت 02/0-04/0 درصد باعث بهبود استفاده از مواد مغذی در مرغان تخمگذار شده است (Dizaji and Hassanein 2009،Pirmohammadi and Soliman 2010 ) این یافته با نتایج مربوط به توانایی کشت مخمر در بهبود ضریب تبدیل خوراک (FCR) در مرغان تخمگذار مطابقت دارد (Yousefi and Karkoodi 2007; Yalcın et al. 2010) .

Yalcin و همکاران (2008a) افزایش وزن بهتری در مرغان تخمگذار تغذیه شده با جیره حاوی 0.2% مخمر در مقایسه با گروه شاهد گزارش کردند. این نتایج با یافته‌های Sehu و همکاران (1997) که مصرف خوراک (FI) و ضریب تبدیل خوراک مشابهی در بلدرچین‌های تخمگذار تغذیه شده با 15 درصد مخمر آبجو غیرفعال مشاهده کردند، همخوانی دارد. با این حال، کاهش مصرف خوراک در بلدرچین‌ها با استفاده از 2/0 درصد مکمل مخمر (Liu و همکاران 2002) و 3-6 گرم بر کیلوگرم (Sanaa 2013) گزارش شده است.

استفاده از مخمر در جیره مرغان تخمگذار باعث بهبود وزن تخم مرغ و زرده (Swain و همکاران 2011)، افزایش وزن و ضخامت پوسته و کاهش کلسترول زرده شده است (Yousefi و Karkoodi 2007; Yalcin و همکاران 2008a; Swain و همکاران 2011). مشاهده شده است که استفاده از 4/0 درصد مخمر اتولیزه در جیره مرغان 22 هفته‌ای باعث بهبود عملکرد تخمگذاری و کاهش کلسترول زرده شده است (Yalcın و همکاران 2010)، در حالی که افزودن 3/0 درصد مخمر کیفیت پوسته را بهبود بخشیده و آلبومین تخم مرغ را کاهش داده است (Sanaa 2013).

استفاده از 8/0 درصد مخمر در جیره مرغان تخمگذار باعث افزایش ضخامت پوسته تخم مرغ شده است (Nursoy و همکاران 2004). این بهبود در کیفیت پوسته ممکن است ناشی از افزایش قابلیت هضم مواد مغذی (Ezema 2012) و در نتیجه افزایش جذب کلسیم از روده باشد. استفاده از 3/0-6/0 درصد  مخمر در جیره مرغان تخمگذار 26 هفته‌ای باعث کاهش نرخ تخمگذاری شده است (Sanaa 2013).  گزارش شده است که مرغان تغذیه شده با 04/0 درصد مخمر تخم‌مرغ‌های کوچک‌تری در مقایسه با گروه شاهد تولید کرده‌اند (Dizaji and Pirmohammadi 2009).

جدول 4: نتیجه گیری و توصیه های عملی در استفاده از مخمر در پرندگان تخمگذار

نتیجه‌گیری عملی و توصیه‌ها

افزودن 0.4% یا 0.8% مخمر در جیره مرغ‌های تخم‌گذار باعث افزایش تولید تخم‌مرغ و بهبود کیفیت آن (سفیده، زرده و ضخامت پوسته) می‌شود.

افزودن 3 گرم مخمر در هر کیلوگرم جیره مرغ‌های تخم‌گذار قهوه‌ای باعث افزایش (p < 0.05) ضخامت پوسته، زرده تخم‌مرغ و کاهش (p < 0.05) سفیده تخم‌مرغ می‌شود.

افزودن 0.4 گرم مخمر در هر کیلوگرم جیره مرغ‌های تخم‌گذار باعث کاهش وزن تخم‌مرغ می‌شود.

افزودن 0.8% مخمر در جیره مرغ‌های تخم‌گذار باعث افزایش ضخامت پوسته تخم‌مرغ می‌شود.

افزودن 4 گرم مخمر اتولیزه در هر کیلوگرم جیره باعث افزایش تولید و وزن تخم‌مرغ و کاهش کلسترول زرده تخم‌مرغ می‌شود.

افزودن 1% مخمر غیرفعال در جیره به مدت 14 روز در مرغ‌های تخم‌گذار 22 هفته‌ای باعث افزایش درصد تولید تخم‌مرغ در روز و بهبود نسبت تبدیل خوراک (کیلوگرم خوراک/کیلوگرم تخم‌مرغ) می‌شود.

افزودن 1.5 گرم مخمر در هر کیلوگرم جیره باعث افزایش ضخامت سفیده و پوسته تخم‌مرغ، بهبود وزن تخم‌مرغ و کارایی خوراک در مرغ‌های Vanaraja می‌شود.

افزودن 0.3% مخمر در جیره مرغ‌های محلی (Balad) و 0.2% در جیره مرغ‌های خارجی (White Leghorn) بهترین عملکرد را نشان می‌دهد

افزودن 1 یا 2 گرم مخمر دیواره سلولی در هر کیلوگرم جیره به مدت 26 هفته در مرغ‌های تخم‌گذار قهوه‌ای 29 هفته‌ای باعث کاهش کلسترول زرده تخم‌مرغ می‌شود.

1. Hassanein and Soliman (2010); 2. Sanaa (2013); 3. Dizaji and Pirmohammadi (2009); 4. Nursoy et al. 2004 5. Yalcın et al. (2010); 6—Pinar et al. (2013); 7—Swain et al. (2011); 8—Najib (1996); 9—Yalçin et al. (2014)

 

هماتولوژی و بیوشیمی خون

مشاهده شد که افزودن 2/0 درصد مخمر به جیره مرغان تخمگذار حاوی کنجاله دانه‌های روغنی، تأثیر منفی بر نرخ تخمگذاری و ویژگی‌های بیوشیمیایی سرم و هماتولوژیکی نداشت (Yalcin et al., 2008). سایر محققان گزارش کرده‌اند که مخمر خشک (Saccharomyces cerevisiae)  می‌تواند تا 6 گرم در هر کیلوگرم جیره در مرغان تخمگذار بدون اثرات منفی بر برخی پارامترهای هماتولوژیکی استفاده شود (Sanaa 2013; Yalçin و همکاران 2014). در مطالعات مشابه، (Wakwak et al., 2003) و Maziar و همکاران (2007) به ترتیب تأثیر غیرمعنی‌دار مکمل‌سازی مخمر بر پروتئین‌های سرم و کلسترول سرم را مشاهده کردند.

افزودن 2 گرم مخمر به ازای هر کیلوگرم خوراک در مرغان تخمگذار تغذیه شده با کنجاله سویا یا کنجاله آفتابگردان، تأثیر منفی بر برخی جنبه‌های آنزیم‌های کبدی سرم نداشت (Yalcin et al., 2008) این مشاهده با نتایج (Hewida et al., 2011) که متوجه شدند مخمر از تشکیل پروتئین‌های خون و کراتینین حمایت می‌کند، مطابقت داشت. برخلاف مشاهده Maziar و همکاران (2007) در مورد تأثیر غیرمعنی‌دار مخمر بر کلسترول سرم، محققان نشان داده‌اند که مکمل‌سازی مخمر در جیره به طور معنی‌داری (p < 0.05) کلسترول سرم (Mahdavi et al. 2005; Yalcin et al. 2008a, 2010, 2014; Hassanein and Soliman 2010) تری‌گلیسیرید سرم (Yalcin et al., 2014). را کاهش می‌دهد. در مطالعه‌ای مشابه روی بلدرچین‌ها، Ghally and Abd El-Latif (2007)  بهبود اجزای خون را در گروه‌های تغذیه شده با جیره‌های حاوی 1 و 2 درصد مخمر مشاهده کردند.

نتیجه‌گیری

بر اساس دانش موجود در مورد تأثیر مخمر (S. cerevisiae) و محصولات مخمری بر وضعیت سلامت، رشد و بهره‌وری نشخوارکنندگان، خوک و مرغ، می‌توان استنباط کرد که استفاده از مخمر در جیره حیوانات در اکثر مقالات بررسی شده، ویژگی‌های خونی و تولیدی را بهبود بخشیده است. با این حال، ناهماهنگی در بیشتر نتایج گزارش شده توسط این نویسندگان می‌تواند ناشی از عوامل زیر باشد: نوع جیره، سویه مخمر استفاده شده، میزان مکمل‌سازی و گونه دامی.

اثر مفید مکمل مخمر بر رفاه فیزیولوژیکی حیوانات ممکن است از طریق هر یک از این مکانیسم‌ها یا ترکیبی از آن‌ها حاصل شود:

1. با کاهش جمعیت میکروب‌های بیماری‌زا از طریق رقابت برای جایگاه‌های موجود
2. از طریق اثرات تغذیه‌ای مستقیم یا توانایی آن‌ها در بهبود مصرف خوراک و جذب مواد مغذی از روده
3. با کاهش pH روده از طریق تولید طیف وسیعی از اسیدهای آلی
4. با کاهش فعالیت آنزیم‌های باکتریایی و تولید آمونیاک

 

References

Abaza I, Shehata M, Shoieb M, Hassan I (2008) Evaluation of some natural feed additive in growing chicks’ diet. Int J Poult Sci 7.

Abdollahi M, Kamyab A, Bazzazzadekan A, Shahneh A (2002) Effect of different levels of probiotic (Bacillus subtilis and Bacillus licheniformis) on broilers performance. Poult Sci 81:134

Ahmed ME, Abbas TE, Abdlhag MA, Mukhtar DE (2015) Effect of dietary yeast (Saccharomyces cerevisiae) supplementation on performance, carcass characteristics and some metabolic responses of broilers. Anim Vet Sci 3:5 10

Alonzo R, Mirales E, Killen J (1993) Effect of viable yeast culture (Yea-Sacc®026) on milk yield of Holstein cows and on weight gain of calves at 90 days. J Anim Sci 71:289–289

Aluwong T, Raji MA, Hassan BF, Kawu MU, Kobo PI, Ayo JO (2012) Effect of different levels of supplemental yeast on performance indices and serum biochemistry of broiler chickens. Open Conf Proc J. 45-3:14

Apata DF (2008) Growth performance, nutrient digestibility and immune response of broiler chicks fed diets supplemented with a culture of Lactobacillus bulgaricus. J Sci Food Agric 88:1253–1258

Awad WA, Bohm J, Razzazi-Fazeli E, Ghareeb K, Zentek J (2006) Effect of addition of a probiotic microorganism to broiler diets contaminated with deoxynivalenol on performance and histological alterations of intestinal villi of broiler chickens. Poult Sci 85:974–979

Bitencourt LL, Martins Silva JR, de Oliveira BML, Dias Júnior GS, Lopes F, Júnior SS, de Fátima Zacaroni O, Pereira MN (2011) Diet digestibility and performance of dairy cows supplemented with live yeast. Sci Agric 68:301–307

Comp Clin Pathol Bontempo V, Di Giancamillo A, Savoini G, Dell’Orto V, Domeneghini C (2005) Live yeast dietary supplementation acts upon intestinal morpho-functional aspects and growth in weanling piglets. Anim Feed Sci Technol 129:224e36

Brisbin JT, Zhou H, Gong J, Sabour P, Akbari MR, Haghighi HR, Yu H, Clarke A, Sarson AJ, Sharif S (2008) Gene expression profiling of chicken lymphoid cells after treatment with Lactobacillus acidophilus cellular components. Dev Comp Immunol 32:563–574

Bruno RGS, Rutigliano HM, Cerri RL, Robinson PH, Santos JEP (2009) Effect of feeding Saccharomyces cerevisiae on the performance of dairy cows during summer heat stress. Anim Feed Sci Technol 150: 175-186.

Buba W, Olugbemi TS, Omage JJ, Duru S, Iyiola-Tunji AO (2016) Performance of broiler chickens fed varying levels of baker’s yeast (Saccharomyces cerevisiae) during the hot season in the northern guinea savannah of Nigeria. J Anim Prod Res 28:215–226

Campanile G, Zicarelli F, Vecchio D, Pacelli C, Gianluca N, Balestrieri A, Palo R, Infascelli F (2008) Effects of Saccharomyces cerevisiae on in vitro organic matter digestibility and milk yield in buffalo cows. Livest Sci 114:358–361

Chevaux E, Fabre MM (2007) Probiotic yeast in small ruminants. Feed Mix 15(1):28029

Chichlowski M, Croom J, Mcbride BW, Havenstein GB, Koci MD (2007) Metabolic and physiological impact of probiotics or direct fed microbial on poultry: a brief review of current knowledge. Int J Poult Sci 6:694–704

Choudhari A, Shinde S, Ramteke BN (2008) Prebiotics and probiotics as health promoter. Vet World 1:59–61

Cooke KM, Bernard JK, West JW (2007) Performance of lactating dairy cows fed whole cottonseed coated with gelatinized starch plus urea or yeast culture. J Dairy Sci 90:360–364

Cotter PF, Sefton AE, Lilburn MS (2002) Manipulating the immune system of layers and breeders: novel applications for mannan-oligosaccharides. In: Lyons TP, Jacques KA (eds) Nutritional biotechnology in the feed and food Industries. Nottingham University Press, Nottingham, pp 21–27

Datta C, Mondal MK, Biswas P (2007) Influence of dietary inorganic and organic form of copper salt on performance, plasma lipids and nutrient utilization of Black Bengal (Capra hircus) goat kids. Anim Feed Sci Technol 135:191–209

Dawson KA, Tricarico J (2002) The evolution of yeast cultures-20 years of research. In: avigating from Niche Markets to Mainstream. Proceedings of Alltech’s European, Middle Eastern and African Lecture Tour, pp 26–43

De Ondarza MB, Sniffen CJ, Dussert L, Chevaux E, Sullivan J, Walker ND (2010) Case study: multiple-study analysis of the effect of live yeast on milk yield, milk component content and yield, and feed efficiency. Prof Anim Sci 26:661–666

Desnoyers M, Giger-Reverdin S, Bertin G, Duvaux-Ponter C, Sauvant D (2009) Meta-analysis of the influence of Saccharomyces cerevisiae supplementation on ruminal parameters and milk production of ruminants. J Dairy Sci 92:1620–1632

Díaz-Llano G, Smith TK (2006) Effects of feeding grains naturally contaminated with Fusarium mycotoxins with and without a polymeric glucomannan mycotoxin adsorbent on reproductive performance and serum chemistry of pregnant gilts. J Anim Sci 84:2361–2366

Dizaji B, Pirmohammadi R (2009) Effect of Saccharomyces cerevisiae and bioplus 2B on the performance of laying hens. Int J Agric Biol 11:495–497

El-Sherif MMA, Assad F (2001) Changes in some blood constituents of Barki ewes during pregnancy and lactation under semiarid conditions. Small Rumin Res 40:269–277

Engle TE, Spears JW (2000) Dietary copper effects on lipid metabolism, performance and ruminal fermentation in finishing steers. J Anim Sci 78:2452–2458

Ezema C (2007) The performance of broilers fed palm kernel cake-based diet supplemented with bioactive yeast M.Sc. dissertation, Dept. of Animal Health and Production, University of Nigeria, Nsukka, p 47

Ezema C (2012) Probiotic effects of Saccharomyces cerevisiae on laying chicken fed palm kernel cake-based diets. Ph.D. thesis, Department of Animal Health and Production, Faculty of Veterinary Medicine, University of Nigeria, Nsukka, p 84

Ezema C, Ugwu CC (2014) Probiotic effects of Saccharomyces cerevisiae on nutrient digestibility and pH of the gastrointestinal tract of broilers. In: Proceedings of the international conference on beneficial microbes ICOBM 2014: microbes for the benefits of mankind, May 27–29, PARKROYAL Penang Resort, Penang, Malaysia, A-3, pp 10–13

Frio A, Martin C, D’Souza D, Monis D, Tan A (2006) Effects of MTB 100® on sow performance. Alltech’s Annual Symposium on Nutritional Biotechnologies in the Feed and Food Industries. Poster

Fuller R (2001) The chicken gut microflora and probiotic supplements. J Poult Sci 38:189–196

Galip N (2006) Effect of supplement yeast culture and sodium bicarbonate on ruminal fermentation and blood variables in rams. J Anim Physiol Anim Nutr 90:446–452

Gallo GF, Berg JL (1995) Efficacy of a feed-additive antibacterial combination for improving feedlot cattle performance and health. Can Vet J 36:223–229

Gao J, Zhang HJ, Yu SH, Wu SG, Yoon I, Quigley J, Gao YP, Qi GH (2008) Effects of yeast culture in broiler diets on performance and immunomodulatory functions. Poult Sci 87:1377–1384

Ghally KA, Abd El-Latif SA (2007) Effect of dietary yeast on some productive and physiological aspects of growing Japanese quails. Afr Crop Sci Conf Proc 8:2147–2151

Giger-Reverdin S, Bezault N, Sauvant D, Bertin G (1996) Effects of a probiotic yeast in lactating ruminants: interaction with dietary nitrogen level. Anim Feed Sci Technol 63:149–162

Guerrero R, Banegas M (2001) Effect of Mycosorb on fertility of sows given zearalenone contaminated feed. Alltech’s Annual Symposium on Nutritional Biotechnologies in the Feed and Food Industries. Poster

Guillot JF (2003) Probiotic feed additives. J Vet Pharmacal Ther 26:52–55 Gunal M, Yayli G, Kaya O, Karahan N, Sulak O (2006) The effects of antibiotic growth promoter, probiotic or organic acid supplementation on performance, intestinal microflora and tissue of broilers. Int J Poult Sci 5:149–155

Haddad SG, Goussous SN (2004) Effects of yeast culture supplementation on nutrient intake digestibility and growth performance of Awassi lambs. Anim Feed Sci Technol 118:343–348

Haghighi HR, Gong J, Gyles CL, Hayes MA, Zhou H, Sanei B, Chambers JR, Sharif S (2006) Probiotics stimulate the production of natural antibodies in chickens. Clin Vaccine Immunol 13:975– 980

Haiman ET, Frank H (1994) Eine eintachementhod. Zurbestimmuung dereasserbindung inMuskol Dio Naturwisenschaften 40:29

Hamad SH (1986) Screening of yeasts associated with food from Sudan and their possible application for single cell protein and ethanol production.PhD. Thesis, Teschniche Divesitael, Berilin, Germany

Han SW, Lee KW, Lee BD, Sung CG (1999) Effect of feeding Aspergillus oryzae culture on fecal microflora, egg qualities, and nutrient metabolizabilities in laying hens. Asian Australas J Anim Sci 12: 417–421

Hassanein SM, Soliman NK (2010) Effect of probiotic (Saccharomyces cerevisiae) adding to diets on intestinal microflora and performance of Hy-line layers hens. J Am Sci 6:159–169

Hewida HMA, El-Allawy MH, El-Ghamry AA (2011) The effect of yeast (Saccharomyces cerevisiae) culture versus flavomycin supplementation on laying hen diets and their comparative influence on the late stage production performance. Iran J Appl Anim Sci 3:149–153

Hristov AN, Varga G, Cassidy T, Long M, Heyler K, Karnati SKR, Corl B, Hovde CJ, Yoon I (2010) Effect of Saccharomyces cerevisiae fermentation product on ruminal fermentation and nutrient utiliza
tion in dairy cows. J Dairy Sci 93:682–692

Huang MK, Choi YJ, Houde R, Lee JW, Lee B, Zhao X (2004) Effects of lactobacilli and an acidophilic fungus on the production performance and immune responses in broiler chickens. Poult Sci 83:
788–795

Ihsanuddin NC, Khan RU (2014) Replacement of soybean meal with yeast single cell protein in broiler ration: The effect on performance traits. Pak J Zool 46:1753–1758

Issakowicz J, Bueno MS, Sampaio ACK, Duarte KMR (2013) Effect of concentrate level and live yeast (Saccharomyces cerevisiae) supple- mentation on Texel lamb performance and carcass characteristics. Livest Sci 155:44–52

Jiang Z, Wei S, Wang Z, Zhu C, Hu S, Zheng C, Chen Z, Hu Y, Li Wang L, Ma X, Yang X (2015) Effects of different forms of yeast Saccharomyces cerevisiae on growth performance, intestinal development, and systemic immunity in early-weaned piglets. J Anim Sci Biotech 6(47):47. https://doi.org/10.1186/s40104-015-0046-8

Jones FT, Ricke SC (2003) Observations on the history of the development of antimicrobials and their use in poultry feeds. Poult Sci 82: 613–617

Jurgens MH (1995) Performance of weanling pigs fed diets containing yeast culture and/or antibiotic. pp 417–422 in Research Investment Report. Natl. Pork Prod. Counc., Des Moines, IA

Kabir SML, Rahman MM, Rahman MB, Rahman MM, Ahmed SU (2004) The dynamics of probiotics on growth performance and immune response in broilers. Int J Poult Sci 3:361–364

Kabir SML, Rahman MM, Rahman MB (2005) Potentiation of probiotics in promoting microbiological meat quality of broilers. J Bangladesh Soc Agric Sci Technol 2:93–96

Kalavathy R, Abdullah N, Jalaludin S, Ho YW (2003) Effects of lactobacillus cultures on growth performance, abdominal fat deposition, serum lipids and weight of organs of broiler chickens. Br Poult Sci 44:139–144

Kamal R, Dutt T, Mukesh SM, Kamra DN, Patel M, Choudhary LC, Agarwal N, Kumar S, Islam M (2013) Effect of live Saccharomyces cerevisiae (NCDC-49) supplementation on growth performance and rumen fermentation pattern in local goats. J Appl Anim Res 41:285–288
Kamruzzaman SM, Kabir SML, Rahman MM, Islam MW, Reza MA (2005) Effect of probiotics and antibiotic supplementation on body weight and haemato-biochemical parameters in broilers. Bangl J Vet Med 3:100–104

Kawas JR, Carcia-Castillo R, Garza-Cazares F, Fimbre-Durazo H, Olivares-Saenz E, Hernandez-Vidal G, Lu CD (2007) Effects of sodium bicarbonate and yeast on productive performance and carcass characteristics of light-weight lambs fed finishing diets. Small Rumin Res 67:157–163

Kim SU, Brandherm M, Freeland M, Newton B, Cook D, Yoon I (2008) Effects of yeast culture supplementation to gestation and lactation diets on growth of nursing piglets. Asian Australas J Anim Sci 21: 1011–1014

Kornegay ET, Rhein-Welker D, Lindemann MD, Wood CM (1995) Performance and nutrient digestibility in weanling pigs as influenced by yeast culture additions to starter diets containing dry whey or one of two fiber sources. J Anim Sci 73:1381–1389

Kowalik B, Skomial J, Pajak JJ, Taciak M, Majewska M, Belzecki G (2012) Population of ciliates, rumen fermentation indicators and biochemical parameters of blood serum in heifers fed diets supplemented with yeast (Saccharomyces cerevisiae) preparation. Anim Sci Paper Rep 30:329–338
Li J, Li DF, Xing JJ, Cheng ZB, Lai CH (2006) Effects of β-glucan extracted from Saccharomyces cerevisiae on growth performance and immunological and somatotropic responses of pigs challenged with Escherichia coli lipopolysaccharide. J Anim Sci 84:2374–2381

Liu Z, Qi G, Yoon I (2002) Effect of yeast culture on production parameters and intestinal microflora in laying hens. Page 89 in Poultry Science Association 91st Annual Meeting Abstracts. August 11–
14, Newark, DE. Abstract No: 381

Liu Y, Espinosa CD, Abelilla JJ, Casas GA, Vanessa Lagos L, Lee SA, Kwon WB, Mathai JK, Navarro DMDL, Jaworski NW, Stein HH (2018) Non-antibiotic feed additives in diets for pigs: a review.
Anim Nut. https://doi.org/10.1016/j.aninu.2018.01.007

Macedo R, Arredondo V, Beauregard J (2006) Influence of yeast culture on productive performance of intensively fattened Pelibuey lambs in Colima, México. Avances En Investigación Agropecuaria 10:59–67

Mahdavi AH, Rahmani HR, Pourreza J (2005) Effect of probiotic supplements on egg quality and laying hen’s performance. Int J Poult Sci 4:488–492

Manal KA (2012) Effect of Dietans yeast supplementation on broiler performance. Egypt Poult Sci 32:95–106

Mašek T, Mikulec Ž, Valpotic H, Antunac N, Mikulec N, Stojevic Z, Filipovic N, Pahovic S (2008) Influence of live yeast culture (Saccharomyces cerevisiae) on milk production and composition, and blood biochemistry of grazing dairy ewes during the milking period. Acta Vet Brno 77:547–554

Maziar MA, Seyed AH, Houshang L, Farid S (2007) Effect of probiotics, yeast, vitamin e and vitamin c supplements on performance and immune response of laying hen during high environmental temperature. Int J Poult Sci 6:895–900

McDonald P, Edevers EA, Greenhlg JDF (1988) Animal Nutrition, 4^th edn. Longman Scientific and Technical, England Medzhitov R, Janeway C Jr (2000) Innate immunity. N Engl J Med 343:
338–344

Mikkelsen LL, Jensen BB (2004) Effect of fructooligosaccharides and trans galactoligosaccharides on microbial populations and microbial activity in the gastrointestinal tract of piglets postweaning. Anim Feed Sci Technol 117:107–119

Mikulec Ž, Mašek T, Habrun B, Valpotic H (2010) Influence of live yeast cells (Saccharomyces cerevisiae) supplementation to the diet of fattening lambs on growth performance and rumen bacterial number. Veterinarski Arhiv 80:695–703

Moore BE, Newman KE, Spring P, Chandler FE (1994) The effect of yeast culture (Yea Sace 1026) in microbial population’s digestion in the cecum and colon of the equine. J Anim Sci 72(1)

MPC (2001) Miller Publishing Company Feed Additive Compend 40: 125–436

Musa HH, Wu SL, Zhu CH, Seri HI, Zhu GO (2009) The potential benefits of probiotics in animal production and health. J Anim Vet Adv 8:313–321

Najib H (1996) The effect of incorporating yeast culture Saccharomyces cerevisiae in to the Saudi Baladi and White Leghorn layer’s diet. J Appl Anim Res 10:181–186

Nursoy H, Kaplan O, Oguz MN, Yilmaz O (2004) Effect of varying levels of live yeast culture on yields and some parameters in laying hen diets. Indian Vet J 81:59–62

Ogbuewu IP, Nwogu CM, Iwuji TC (2017) Meta-analysis of the efficacy of yeast in improving milk production in lactating dairy cows. Proc 42nd Ann. Conf. Nigerian Society for Animal Prod (NSAP) held at Multipurpose Hall, Landmark University, Omu-Aran, Kwara State Nigeria, March 26 – 30, pp 72–75

Onwurah FB, Amaefule KU, Ahamefule FO (2014) Effect of Baker’s yeast (Saccharomyces cerevisiae) inclusion in feed and in drinking water on performance of broiler birds. Br J Appl Sci Tech 4:144–151

Onwurah FB, Okejim JC (2014) Effect of graded levels of Baker’s yeast (Saccharomyces cerevisiae) In Water on Carcass and Organ Characteristics of Broiler Chickens. Acad Res Int 5:128–133

Pal K, Paul SK, Bhunia T, Pakhira MC, Biswas P, Patra AK (2010) Responses of the addition of yeast (Saccharomyces cerevisiae) from rice distillers’ grains with soluble with or without trace minerals on the performance of Black Bengal kids. Small Rumin Res 94:45–52

Paryad A, Mahmoudi M (2008) Effect of different levels of supplemental yeast (Saccharomyces cerevisiae) on performance, blood constituents and carcass characteristics of broiler chicks. Afr J Agric Res 3: 835–842

Pinar S, Ahmet E, Bekir HK, Bulent O, Zafer C (2013) Effects of inactivated brewer’s yeast (Saccharomyces cereviciae) on egg production, serum antibody titres and cholesterol levels in laying hens. Veterinarija Ir Zootechnika (Vet Med Zoot) T 61(83):53–60

Plavnik I, Scott ML (1980) Effect of additional vitamin, minerals or brewer’s yeast upon leg weakness in broiler chickens. Poult Sci 59:459–464

Pysera B, Opalka A (2001) Lipids and lipoproteins in blood serum of calves receiving Yea-Sacc1026 dietary supplement. J Anim Feed Sci 10:77–82

Quigley JD, Wallis LB, Dowlen HH, Heitmann RN (1992) Sodium bicarbonate and yeast culture effects on ruminal fermentation, growth and intake in dairy calves. J Dairy Sci 75:3531–3538

Ramírez JF, Medina S, García N, Cifuentes T (2007) Effects of the supplementation with yeast (Saccharomyces cerevisiae) on milk yield, and milk components of water buffalo cows from northeast of Colombia. Ital J Anim Sci 6:502–503

Reed G, Naodawithana TW (1999) Yeast technology, 2nd edn. Van Nostrand Reinhold, New York

Ruiz-Herrera J (1992) Fungal cell wall: structure, synthesis, and assembly. CRC Press, Boca Raton

Saadia MH, Nagla KS (2010) Effect of probiotic (Saccharomyces cerevisiae) adding to diets on intestinal microflora and performance of hy-line layers hens. J Am Sci 6:159–169

Samanta G, Mondal L (1988) Feeding value of industrial yeast byproduct in broiler diet. Indian J Poult Sci 23:99–100

Sanaa HME (2013) Effect of dried yeast (Saccharomyces cerevisiae) supplementation as a feed additive to laying hen diet on egg production, egg quality, carcass traits and blood constituents. Egypt J Anim Prod 50:111–115

Santin E, Maiorka A, Macari M, Grecco M, Sanchez JC, Okada TM, Myasaka AM (2001) Performance and intestinal mucosa development of broiler chickens fed diets containing Saccharomyces cerevisiae cell wall. J Appl Poult Res 10:236–244

Sauvant D, Giger-Reverdin S, Schmidely P (2004) Rumen acidosis: modeling ruminant. In: Proceedings of the Alltech’s 20th Annual Symposium: Re-Imagining the Feed Industry (pp 221–229), May 23–26, Nottingham University Press

Schneitz C (2005) Competitive exclusion in poultry – 30 years of research. Food Control 16:657–667 Sehu A, Yalcin S, Karakas F (1997) Bıldırcın rasyonlarına katılan ekmek mayasının büyüme ve karkas randımanına etkisi. Turk J Vet Anim Sci 21:221–226

Shankar PA, Premavalli K, Omprakash AV, Kirubakaran JJ, Hudson GH (2017) Effect of dietary yeast supplementation on the production performance of broilers. Int J Adv Biol Res 7:222–228

Shareef M, Al-Dabbagh ASA (2009) Effect of probiotic (Saccharomyces cerevisiae) on performance of broiler chicks. Iraqi J Vet Sci 23:23–29

Shen YB, Piao XS, Kim SW, Wang L, Liu P, Yoon I, Zhen YG (2009) Effects of yeast culture supplementation on growth performance, intestinal health, and immune response of nursery pigs. J Anim Sci 87:2614–2624. https://doi.org/10.2527/jas.2008-1512

Spring P, Wenk C, Dawson KA, Newman KE (2000) The effects of dietary Mannan oligosaccharides on cecal parameters and the concentrations of enteric bacteria in the ceca of Salmonella challenged broiler chicks. Poult Sci 79:205–211

Stella AV, Paratte R, Valnegri L, Cigalino G, Soncini G (2007) Effect of administration of live Saccharomyces cerevisiae on milk roduction, milk composition, blood metabolites and faucal flora in early lactating dairy goats. Small Rumin Res 67:7–13

Swain BK, Naik PK, Chakurkar EB, Singh NP (2011) Effect of probiotics and yeast supplementation on performance, egg quality characteristics and economics of production in Vanaraja layers. Indian J Poult Sci 46:313–315

Swamy MN, Upendra HA (2013) Growth performance, crude protein, ether extract and total ash in the breast muscle of broiler chickens supplemented with probiotics. Int J Sci Environ Tech 2:1000–1007

Titi HH, Dmour RO, Abdullah AY (2008) Growth performance and carcass characteristics of Awassi lambs and Shami goat kids fed yeast culture in their finishing diet. Anim Feed Sci Technol 142: 33–43

Toms C, Powrie F (2001) Control of intestinal inflammation by regulatory T cells. Microbes Infect 3:29–935

van der Peet-Schwering CMC, Jansman AJM, Smidt H, Yoon I (2007) Effects of yeast culture on performance, gut integrity, and blood cell composition of weanling pigs. J Anim Sci 85:3099–3109. https://doi.org/10.2527/jas.2007-0110

Van Heugten E, Funderburke DW, Dorton KL (2003) Growth performance, nutrient digestibility, and fecal microflora in weanling pigs fed live yeast. J Anim Sci 81:1004–1012

Wakwak MM, El-Afifi SF, Nagla K, Soliman D, Attia M (2003) Effect of adding active dried yeast into Japanese quail diets on performance, some immunity and microbiological aspects. J Agric Sci Mansoura Univ 28:2601–2612

Weaver AC, See MT, Kim SW (2014) Protective effect of two yeast based feed additives on pigs chronically exposed to deoxynivalenol and zearalenone. Toxins 6:3336–3353. https://doi.org/10.3390/ toxins6123336

Yalcin S, Ozsoy El-Erol B, Yalcin S (2008a) Yeast culture supplementation to laying hen diets containing soybean meal or sunflower seed meal and its effect on performance, egg quality traits and blood chemistry. J Appl Poult Res 17:229–236

Yalcin S, Oguz F, Guçlu B, Yalcın S (2008b) Effects of dietary dried baker’s yeast on the performance, egg traits and blood parameters in laying quails. Trop Anim Health Prod 41:5–10

Yalcın S, Yalcın S, Kemal C, Eltan O, Dagasan L (2010) Effects of dietary yeast autolysate (Saccharomyces cerevisiae) on performance, egg traits, egg cholesterol content, egg yolk fatty acid composition and humoral immune response of laying hens. J Sci Food Agric 290: 1695–1701

Yalçin S, Yalçin S, Onbaşilar I, Handan Eser H, Şahin A (2014) Effects of dietary yeast cell wall on performance, egg quality and humoral immune response in laying hens. Ankara Üniv Vet Fak Derg 61: 289–294

Yang Y, Iji PA, Kocher A, Mikkelsen LL, Choct M (2008) Effects of dietary Mannan oligosaccharides on growth performance, nutrient digestibility and gut development of broilers given different cereal-based diets. J Anim Physiol Anim Nutr 92:650–659

Yoon C, Na CS, Park JH, Han SK, Nam YM, Kwon JT (2004) Effect of feeding multiple probiotics on performance and fecal noxious gas emission in broiler chicks. Korean J Poult Sci 3:229–235

Yousefi M, Karkoodi K (2007) Effect of probiotic the pax® and Saccharomyces cerevisiae supplementation on performance and egg quality of laying hens. Int J Poult Sci 6:52–54

Yusrizal CTC (2003) Effect of adding chicory fructans in the feed on broiler growth performance, serum cholesterol and intestinal length. Int J Poult Sci 2:214–219

Zhang YL, Cao Y, Wang Y (2000) Effects of yeast (Saccharomyces cerevisiae) on milk production and composition in Holstein dairy cows. China Dairy Cattle 5:20–22

Zhang AW, Lee BD, Lee SK, Lee KW, An GH, Song KB, Lee CH (2005) Effects of yeast (Saccharomyces cerevisiae) cell components on growth performance, meat quality, and ileal mucosa development of broiler chicks. Poult Sci 84:1015–1021